تمرینات استقامتی و یا سرعتی؟؟؟

با عرض سلام و احترام به تمامی دوستان . مربیان عزیز

از شهریور سال 90 که آخرین مطلب را در وب سایت گذاشتم و به علت مشغله کاری و درسی امروز مجددا این توفیق حاصل شد تا مطلب مختصر اما مفیدی را بحث نماییم.

 

تمرینات استقامتی و یا سرعتی کدام یک مناسب ورزشکاران فوتبال و یا فوتسال هستند؟؟

در ابتدا من به معرفی تمرینات HIT و یا HIIT می پردازم

به زبان ساده تمرینات اینتروال یا شدت بالا و زمان کوتاه را می توان معادل فارسی مناسبی برای این تمرینات دانست.

درواقع بعضی مربیان و یا حتی تحصیل کرده های ورزشی هم بارها وبارها این نکته رو بیان میکنن که فوتبال 90 درصد هوازی و تنها 10 درصد سهم بی هوازی در آن نقش دارد.

من تنها اینجا به این مطلب میپردازم که آیا این نکته صحیح است یا خیر؟؟

زمان بازی فوتبال 90 دقیقه است که در این زمان شاهد اتفاقات متفاوتی از سوی هریک از بازیکنان می باشیم.

از دیویدن های نرم،سریع،پر شدت ویا تغییر مسیرهای ناگهانی،پریدن ها،پرتاب ها ،تکل و غیر..

نکته جالب در این زمینه که همینجا جلب توجه می کند این است که از فاکتورهای ذکر شده تنها دویدن های نرم آهسته جزوه تمرینات هوازی به حساب می آید ..

اما باید توجه داشت که فعالیت هوازی در جایی معنا پیدا می کند که شما با شدت 50 تا 66 درصد حداکثر اکسیژن مصرفی به مدت بالا 30 دقیقه این روند را ادامه دهید..

و این سوال پش می آید که آیا شما در یک نیمه بازی فوتبال 30 دقیقه تنها نرم میدوید؟

بدون تغییر جهت های سریع؟؟؟

بدون پریدن؟؟؟

و....

با اطمینان کامل اینطور نیست

در کل در یک بازی فوتبال در هر یک دقیقه شما یک استرات سریع،یک پریدن و یک حرکت با توپ را به طور میانگین انجام میدهید که این مهم در سطح و سن بازیکنان و تیم متفاوت می باشد و پس این نظریه که فعالیت هوازی و استقامتی وجود دارد خود به خود کم رنگ میگردد.

سوال بعد که به وجود می آید این است که آیا استقامت برای فوتبالیست مهم نیست؟؟

جواب این سوال در اینجا وجود دارد که چه استقامتی؟؟

فوتبالیست یه

1. استقامت عضلانی

2. استقامت در توان

3. استقامت در چابکی

4.و از همه مهم تر استقامت در تحمل لاکتات نیاز دارد

متاسفانه اکثر مربیان ما وقتی وازه ضعف در استقامت را می شنود به این تصویر که بازیکن 40 دقیقه دور زمین بدود میرسد و این یک اشتباه جبران ناپذیر است.

واقعا امکان این وجود ندارد که بحث رو بیشتر از این باز کنیم چرا که مباحث ذکر شده جای بسیار بحث و گفنگو دارد.

اما چرا تمرینات بلند مدت هوازی و استقامتی مناسب نیست؟؟؟
من چند نکته مختصر در این رابطه بیان می کنم و امیدوارم دریچه ذهنی و تفکر شما عزیزان را باز نماید.

1. یک فوتبالیست در هفته بین 4 تا 5 جلسه تمرین و یک جلسه مسابقه دارد و می توان اینطور عنوان کرد که کل هفته درگیر مسابقات و تمرین است،و یک جلسه تمرین هوازی برای بازسازی ذخایر انرژی به 24 تا 48 ساعت ریکاوری به همراه رژیم غذایی دقیق نیاز دارد تا ذخایر انرژی از دست رفته بدن را بازسازی نماید. و شما باید یک جلسه تمرین و حداقل یک روز استراحت داشته باشید( مشکل اول تمرینات بلند مدت استقامتی)

2.یک ورزشکار تمرین می کند که در زمان استراحت و چه در زمان تمرین پیشرفت در سطح مهارت و یا نسبت های توده عضلانی رخ دهد. جالب است بدانید که تمرینات استقامتی هم در زمان تمرین و هم پس از تمرین افزایش بارز در کاتالولیسم(از بین رفتن پروتئین ها) را ایجاد می نماید و در مقابل تمرینات قدرتی و سرعتی افزایش انابولیسم پروتئین ها( افزایش پروتئین سازی) را به همراه دارد پس مشکل بعدی تمرینات هوازی و بلند مدت این مهم می باشد

3.مهم ترین نکته این است که تمرین شما شبیه مسابقه شما باشد و این نکته که اصلا بازی مثل فوتبال اصلا هیچ شباهتی به فعالیت هوازی ندارد

در کل در مقابله با گفته بسیاری از عزیزان که تمرینات استقامتی را مهم میدانند و ورزشکار را حدود 30 یا 40 و شاید هم بیشتر تحت اینگونه تمرینات قرار میدهد تا یه اصطلاح آمادگی عمومی و یا پایه ورزشکار را بالا ببرند به این نکته توجه دارند که ورزشکاری که هفته ای 6 جلسه یا حتی 5 جلسه تمرین می کند خوود به خود آمادگی پایه را کسب میکند و آن را به دست آورده است

ادامه در هفته های آینده......

 

 

با تشکر

هاشم خدادادی

بهمن 1391

/ 0 نظر / 157 بازدید